Toegegeven, witte wijnen zijn een rariteit op deze blog. Old habits die hard, maar bij deze toch een uitzondering. Gisteren en vandaag dronk ik de witte cuvée classique van Château Roubine, een Cru Classé uit Côtes de Provence. Wie heeft deze wijn gemaakt? Wat zit er in de fles? Waar en Wanneer is dit goedje gemaakt en vooral: Waarom zou ik dit willen drinken?

Steekkaart

• naam: Château Roubine
• herkomst: Côtes de Provence, Frankrijk
• jaar: 2010
• alcohol: 12,5%
• cépage: Ugni-blanc, Sémillon, Rolle en Clairette

Wie?

Château Roubine ligt in het hartje van de Provence, tussen Lorgues en Draguignan. Deze twee steden vormen de hoofdonderdelen van het logo van dit domein: de draak van Draguignan staat tegenover de leeuw van Lorgues, onder de stralen van de Provençaalse zon. Château Roubine is één van de oudste wijndomeinen in Frankrijk. Al sinds de 14de eeuw is het een bekende naam. In 1307 ging het domein van de ene schimmige christelijke orde naar de andere: de Orde van de Tempeliers liet het over aan de Orde van Sint-Jacobus van Jeruzalem. De titel van ‘Cru Classé’ werd toegekend in 1953. Het château is vandaag in handen van Valérie Rousselle-Riboud. Deze vrouw is afkomstig van Saint-Tropez en werkte in het hotelwezen, tot ze Château Roubine overnam. Ze omringde zich met enkele getalenteerde mensen en zorgde er op korte tijd voor dat haar wijnen op de kaart van menig toprestaurant prijken.

Wat?

Deze wijn is een blend van Ugni-blanc, Sémillon, Rolle en Clairette. Sémillon is wellicht de bekendste van de vier, als druif van Sauternes. Clairette komt vaak voor in Zuid-Franse blends (Rhône, Provence en Languedoc). Hetzelfde geldt voor de Rolle, een druif die fruitige en vooral kruidige aroma’s geeft. Ugni-blanc is beter bekend als Trebbiano, de meest aangeplante witte druif in Italië.

De oogst van de druiven gebeurt ’s nachts. Ze worden apart geplukt en ontsteeld. De gisting duurt 10 tot 15 dagen bij een gecontroleerde temperatuur van 16° à 18°C. De vier druiven wordt apart gevinifieerd en achteraf bepaalt de keldermeester de beste samenstelling van de blend.

Waar?

De wijngaarden van château Roubine liggen in het hart van het Franse departement Var, in de regio Provence-Alpes-Côte d’Azur. De ondergrond bestaat vooral uit klei en kalk. De AOC Côtes de Provence is een vrij groot gebied, waarvan het grootste deel ten Oosten van Toulon ligt. Het klimaat is er Mediterraan.

Wanneer?

De Franse wijnen van 2010 uit de regio zijn over het algemeen uitstekend, al waren de opbrengsten bij sommige wijnbouwers laag.

Waarom (proefnotitie)

Lichtgele tot goudgele kleur in het glas. Een subtiele, maar complexe neus met wit en exotisch fruit (rijpe peer en perzik). Ook de Provençaalse kruidigheid valt op. In de mond een droge, lichte wijn waarin frisse fruitigheid en een minerale toets de boventoon voeren. Deze wijn “drinkt gemakkelijk weg” maar is allesbehalve saai. Het is een sappige, genietbare witte wijn. De aangename afdronk is complexer: kruidig met een afsluitend bittertje.

Score: 15/20

Onlangs in het glas: een Chileense Carmenère van TerraNoble. Proeven geblazen, met wijnvragen in de aanslag: Wie heeft deze wijn gemaakt? Wat zit er in de fles? Waar en Wanneer is dit goedje gemaakt en vooral: Waarom zou ik dit willen drinken?

Steekkaart

• naam: TerraNoble Gran Reserva
• herkomst: Maule Valley, Chili
• jaar: 2008
• alcohol: 14%
• cépage: 100% Carmenère

Wie?

TerraNoble werd in 1993 opgericht door Jorge Elgueta. In 1994 volgde de eerste oogst. Het domein wil naar eigen zeggen “moderne wijn” maken. Lees: wijn die van de wijngaard naar het glas gaat, gedreven door fruit. Doorheen de jaren verwierf TerraNoble gestaag nieuwe stukjes grond. Vandaag gaat het om 360 hectare in totaal, verspreid over de valleien Maule, Colchagua en Casablanca.

Wat?

Deze Carmenère is afkomstig uit de Maule vallei, die onderverdeeld wordt in drie ‘subvalleien’: Claro, Loncomilla en Tutuven. De wijngaard van TerraNoble in het hoger gelegen en koelere Claro heet ‘La Higuera’ (de vijgenboom). Er groeit Carmenère, Merlot en Sauvignon Blanc. De druiven worden geselecteerd uit kleine percelen met een lage opbrengst. Deze wijn rijpte twaalf maanden in Franse eik.

Waar?

Claro is de hoogste subvallei van Maule. Het is er een stuk koeler dan in de andere wijngaarden. Zonnige dagen en koele nachten zorgen ervoor dat de laatrijpende variëteiten Merlot en Carmenère rustig kunnen rijpen. De ondergrond is er alluviaal (door de rivier Maule) en bevat afzettingen van smeltwater en afgespoeld bodemmateriaal uit de hoge Andes.

Wanneer?

Hoewel de jaargangen in Zuid-Amerika wel degelijk van elkaar verschillen, komen er minder pieken en dalen voor dan in Europa en andere wijnstreken. 2008 was een erg droog jaar in Chili. Geconcentreerde rode wijnen zijn het resultaat. Syrah en Carmenère deden het zeer goed, terwijl Merlot meer te lijden had onder de droge omstandigheden.

Waarom (proefnotitie)

Heel geconcentreerde, diepe roodpaarse kleur. De neus is erg aromatisch: het zwarte fruit komt uit het glas gewaaid. Daaronder zitten geroosterde houtaroma’s, koffie en chocolade. Dan valt iets bijzonders op: ondanks het vele fruit heeft deze wijn een “groenige” geur. Het doet denken aan hooi of nat gras. Van Carmenère wordt gezegd dat de druif vegetale aroma’s kan opleveren als hij niet optimaal rijpt. Dat lijkt hier het geval te zijn. In de mond keren vooral zwart fruit en hout terug. Het is een heel sappige wijn, waarin frisse zuren en soepele tannines elkaar in evenwicht houden. De afdronk is lang en laat de geroosterde houtaroma’s nazinderen.

Score: 14/20

Twee gemeentelijke appellaties uit de Haut-Médoc die doorgaans in één adem worden genoemd, zijn Moulis en Listrac. Ze worden vaak omschreven als de ‘mindere goden’ na Saint-Estephe, Pauillac, Saint-Julien en Margaux. Tijd om de proef op de som te nemen met een fles uit Listrac-Médoc. Wie heeft deze wijn gemaakt? Wat zit er in de fles? Waar en Wanneer is dit goedje gemaakt en vooral: Waarom zou ik dit willen drinken?

Steekkaart

• naam: Château Reverdi (Cru Bourgeois)
• herkomst: Listrac-Médoc
• jaar: 2007
• alcohol: 13%
• cépage: Cabernet sauvignon (55 %), Merlot (42 %) en Petit Verdot (3 %)

Wie?

Sinds de jaren ’50 heeft de familie Thomas twee wijndomeinen in Listrac-Médoc: Château l’Ermitage en Château Reverdi, beiden een Cru Bourgeois. Château Reverdi werd van 1953 tot 1981 gerund door Georges Thomas. Daarna nam zijn zoon Christian over tot en met 2007. Vandaag is het kleinzoon Mathieu die aan het roer staat. De wijngaarden hebben een oppervlakte van 18 hectare.

Wat?

Deze wijn is een klassieke blend van Cabernet Sauvignon, Merlot en Petit Verdot. De wijnstokken zijn 25 jaar oud. Na de vinificatie, wordt de wijn gedurende 12 à 15 maanden opgevoed op eikenhouten vaten, waarvan 25% nieuw.

Waar?

De wijngaarden van Château Reverdi hebben een ondergrond van klei en kalksteen, grind en kiezels. De Listrac geniet van een maritiem klimaat dankzij de Atlantische oceaan. De warme Golfstroom en de Gironde temperen samen het klimaat en zorgen zo voor milde winters en lange zomers.

Wanneer?

2007 bracht de Médoc en Graves een vreselijke zomer. Een ‘été indien’ in september maakte de zomer nog enigszins goed, maar de meeste wijnen zijn ‘makkelijk te drinken’. De kwaliteit kan sterk variëren van wijnhuis tot wijnhuis. Selectief zijn is de boodschap.

Waarom (proefnotitie)

Heldere, diep kersenrode kleur. Een heel aromatische neus van rijp, bijna gestoofd, zwart fruit (cassis, zwarte bessen, bosvruchten). Daarnaast ook aroma’s van zoethout en gerookte toetsen (geroosterd brood, koffie, sigarenkistje). Lichte vanillegeur door de houtlagering. Dikke punten voor de neus: hier kan je blijven aan ruiken! Ook in de mond lost deze wijn de verwachtingen in. Geconcentreerd, rijp zwart fruit in de opbouw, soepele tannines en aangename zuren. In de afdronk misschien wat koppig, waarna vooral de vanille en de rokerigheid overheersen. Een prachtige vertegenwoordiger van ‘mindere god’ Listrac-Médoc!

Score: 17/20

In de januari-editie van Decanter had Matthew Jukes het over “South Africa’s new guard”, de jonge leeuwen die Zuid-Afrikaanse wijn op een hoger niveau aan het tillen zijn. Hij geeft de lezer een lijstje van producenten die het volgen waard zijn. Eén van die producenten is Kanonkop. De tweede wijn van dit huis kreeg de naam “Kadette” en is verkrijgbaar bij Carrefour. Tijd om deze fles de onderwerpen aan de wijnvragen: Wie heeft deze wijn gemaakt? Wat zit er in de fles? Waar en Wanneer is dit goedje gemaakt en vooral: Waarom zou ik dit willen drinken?

Steekkaart

• naam: Kadette (tweede wijn van Kanonkop)
• herkomst: Stellenbosch, Zuid-Afrika
• jaar: 2010
• alcohol: 14%
• cépage: meer dan 50% Pinotage, aangevuld met Cabernet Sauvignon, Merlot en Cabernet Franc
• verkrijgbaar bij Carrefour

Wie?

Kanonkop is een familiedomein dat momenteel door de vierde generatie wordt gerund. Achter de naam ‘kanonkop’ gaat een interessant verhaal schuil. Een ‘koppie’ of ‘kop’ is een kleine heuvel. In de 17de eeuw stond op zo’n heuveltje in de buurt van het domein een kanon. Als er handelsschepen uit Europa of het Verre Oosten de Tafelbaai binnenvaarden op weg naar Kaapstad, werd het kanon afgevuurd. Zo wisten de afgelegen boeren in de buurt van Stellenbosch dat ze zaakjes konden doen. In zeven haasten werden dan karren volgeladen met fruit, groenten en vee om handel te gaan drijven.

Vandaag staat het kanon symbool voor de enorme ambitie van het domein. Hun Afrikaanse slogan luidt: “Waar die groot kanonne brul”. Aan zelfvertrouwen ontbreekt het de mensen van Kanonkop alvast niet. Hun missie – in sappig Zuid-Afrikaans – luidt als volgt:

“Kanonkop Landgoed is deur kenners as die Suid-Afrikaanse ekwivalent van ʼn Premier Cru of Eerste Groei beskryf. Internasionale toekennings oor meer as ʼn dekade is ʼn duidelike bevestiging van hierdie aansprake. Ons missie: om te verseker dat Kanonkop voortgaan om as Suid-Afrika se ekwivalent van ʼn Eerste Groei beskou te word.”

Wat?

Deze tweede wijn is een blend van de typische Zuid-Afrikaanse Pinotage, aangevuld met variëteiten uit Bordeaux (Cabernet Sauvignon, Merlot en Cabernet Franc). De wijn rijpte 16 maanden in grote cuves (225 liter) van Franse eik.

Pinotage is een cross breed van Pinot Noir en Cinsault (in Zuid-Afrika gekend als Hermitage). De kruising werd voor het eerst gekweekt in 1925 door Abraham Izak Perold (zie foto), een professor in viticultuur aan de universiteit van Stellenbosch. Hij wilde de robuustheid van de Cinsault koppelen aan de elegantie van de kwetsbare Pinot Noir. Het resultaat is een druif die donkere wijnen geeft met aroma’s van rood fruit en rokerige toetsen. Ook banaan en tropisch fruit worden genoemd als typerend. Die bananengeur is afkomstig van “3-methyl-1-butylacetaat” – ook gekend als bananenolie –, een stof die zich ontwikkelt in de Pinotage. Deze stof wordt echter ook gebruikt in verf, lak en vernis. En dat is net de geur die tegenstanders van de Pinotage terugvinden: een chemische, verfachtige geur.

Waar?

De wijngaarden van Kanonkop liggen op de lager gelegen hellingen van de Simonsberg, tussen Stellenbosch en Paarl (tussen 60 en 120 meter boven de zeespiegel). Deze regio heeft een goede reputatie en staat bekend als de “red wine bowl” van Zuid-Afrika. Het domein beslaat 125 hectare in totaal, waarvan er 100 met wijngaarden zijn beplant. De ondergrond bestaat er hoofdzakelijk uit graniet en klei. Het plaatselijke microklimaat verzekert lange zomers, afgekoeld door de zeebries uit de Valsbaai. In totaal valt er gemiddeld 605 mm regen, het meeste in de winter.

Wanneer?

2010 was de 351ste oogst in Zuid-Afrika. In vergelijking met 2009 werden er 6,5% minder druiven geoogst. Grote hitte, stevige wind en een gebrek aan sproeiwater zouden de oorzaken zijn van deze lagere oogst. Desalniettemin was de kwaliteit van de geoogste druiven goed.

Waarom?

De wijn is helder en heeft een diep kersenrode kleur. In de aromatische neus vallen rijp rood fruit (aardbeien, frambozen, bosvruchten), rokerige toetsen en wat houtvanille op. Het gerookte rode fruit is wellicht afkomstig van de overwegende Pinotage, gelukkig zijn er geen onaangename chemische geuren te bespeuren. In de neus prikt al wat alcohol door, dus dit belooft een warme wijn te zijn. In de mond heeft deze wijn een heel frisse, fruitige aanzet. Ook een wat aards aroma (kreupelhout). Tannines zijn er wel, maar ze vallen niet op. Vooral de frisheid en het fruit voeren de boventoon. Een warme afdronk van aardbeien en vanille. Een aanrader wat prijs-kwaliteit betreft!

Score: 16/20

De wijn die Francis Duflot fabriceert, is niet te drinken. Later blijkt echter dat deze wijn een façade is voor wat Duflot echt doet: hij blijkt de maker te zijn van een geheime, overheerlijke cultwijn: Le Coin Perdu. Tot daar de verklaring van de oorspronkelijk naam. Toen ik besloot om een unieke url aan te maken voor deze blog (dus zonder wordpress.com achteraan), bleken al heel veel sites dezelfde naam te hebben. Daarom besloot ik een alternatief te zoeken. In het beste geval was het geen al te grote ommezwaai. Toen dacht ik aan dit gedicht van Paul Valéry:

Le Vin Perdu

J’ai, quelqe jour, dans l’Océan,
(Mais je ne sais plus sous quels cieux)
Jeté comme offrande au néant
Tout un peu de vin précieux

Qui voulut ta perte, ” liqueur?
J’obéis peut-être au divin?
Peut-être au souci de mon coeur,
Songeant au sang, versant le vin?

Sa transparence accoutumée
Aprés une rose fumée
Reprit aussi pure la mer

Perdu ce vin, ivres les ondes!
J’ai vu bondir dans l’air amer
Les figures les plus profondes

In dit gedicht over ‘verspilde wijn’ vertelt Valéry dat hij ooit als offer wat wijn in de oceaan gooide. ‘Gestort als offer aan de waan, een druppel kostelijke wijn’. Hij weet zelf niet goed waarom hij dat doet: ‘luisterde ik naar een godheid of naar een onderbewuste drang?’ De wijn vergaat langzaam in de golven: ‘verspilde wijn, beschonken baren!’ Het gedicht besluit met de wending dat hij in zilte lucht ‘gestalten zonder evenaren’ ziet. De meningen over het gedicht lopen uiteen, net zoals dat voor wijn het geval is.

]]> http://levinperdu.be/2012/02/11/le-coin-perdu-wordt-le-vin-perdu/feed/ 0 pooringwine-1 blogcoinperdu a good year http://levinperdu.be/2012/02/08/voer-voor-oenotypofielen-taste-van-roald-dahl/ http://levinperdu.be/2012/02/08/voer-voor-oenotypofielen-taste-van-roald-dahl/#comments Wed, 08 Feb 2012 20:47:20 +0000 blogcoinperdu http://blogcoinperdu.wordpress.com/?p=533 ]]> “This – this is a very gentle wine, demure and bashful in the first taste, emerging shyly but quite graciously in the second. A little arch, perhaps, in the second taste, and a little naughty also, teasing the tongue with a trace – just a trace of tannin. Then, in the aftertaste: delightful, consoling and feminine, with a certain blithely generous quality that one associates only with the wines of the commune of St. Julien. Unmistakably, this is a St. Julien.”

Aan het woord is Richard Pratt, de snobistische wijnkenner die de hoofdrol speelt in het kortverhaal ‘Taste’ van Roald Dahl. Tijdens een etentje met vrienden daagt hij gastheer Mike Schofield uit tot een weddenschap. Richard proeft blind een ‘claret’ uit de kelder van Mike. Als hij de appellatie, het château én het jaar kan raden, wint hij de hand van Mike’s achtienjarige dochter Louise. Wat volgt is een zenuwslopende proefsessie:

“Beychevelle … Could it actually be a Beychevelle itself? No, I don’t think so. Not quite. But it is somewhere very close. Château Talbot? Could it be Talbot? Yes, it could. Wait one moment … No, I was wrong. It’s not Talbot.”

Richard Pratt komt langzaam tot een besluit. Maar is zijn conclusie ook correct? Ik ga hier uiteraard geen spoiler van formaat verkopen maar dat de ontknoping verrassend is, kan ik wel zeggen. Anders was dit wijnverhaal niet uit de pen van Roald Dahl gevloeid …

Het kortverhaal verscheen voor het eerst in 1945 in een editie van Ladies Home Journal. In 1951 stond het in The New Yorker en vijf jaar later werd het ook nog eens gepubliceerd in Playboy (zonder prentjes!). Vandaag kun je het in tal van verzamelwerken vinden, zoals daar zijn: Tales of the Unexpected, Stories of Suspense, Selected Stories of Roald Dahl, enzovoort. Stap een lukrake tweedehandsboekenwinkel binnen: de kans dat je het er vindt is behoorlijk groot.

De wine buff in Roald Dahl

Dat Roald Dahl over wijn schreef, is geen toeval. De Britse schrijver die Willy Wonka, Matilda en de Grote Vriendelijke Reus in het leven riep, was een grote wijnliefhebber en een connoisseur van Bordeaux, of zoals de Britten zeggen: ‘claret’. Zelf schreef hij ooit:

“There is a mystique about good claret, a kind of magic aura that no other wine in the world possesses. Mysterious changes take place in the fruit and tannins while the bottle is resting quietly in your cellar. Often the wine will remain closed and aloof for a decade or more, and all the while some secret chemistry is slowly converting it into a glorious and complex nectar. It is matters such as these that fascinate the lover of claret.”

Toen Robert Parker verkondigde dat 1982 een goed wijnjaar was geweest, liet Roald Dahl er geen gras over groeien. Hij sleepte maar liefst duizend kisten Bordeaux van het jaar ’82 naar zijn kelder in Buckinghamshire … Toen hij stierf in 1990 moesten die duizenden flessen hun status van ‘glorious and complex nectar’ helaas nog bereiken.

Voor de niet-lezers, hier kun je een verfilming (of kortverfilming?) van ‘Taste’ bekijken:

Het is duidelijk dat Frankrijk de plak zwaait in de kelder. Italië, Argentinië en Duitsland bieden nog een klein beetje weerwerk, maar al de rest verzinkt in het niets. Daar komt nog bij dat een pak landen (Australië, Zuid-Afrika, de VS, Portugal, …) niet eens vertegenwoordigd zijn. Beschamend! Tijd om de Franse suprematie verder te ontleden:

Dit verklaart veel. Het overwicht aan wijnen uit de Zuidelijke Rhône heeft alles te maken met de vele vakanties die ik er al doorbracht. Lubéron, Ventoux, Gigondas, Vacqueyras, Chateauneuf-du-Pape, … Krachtige, Zuid-Franse wijnen vormen het leeuwendeel van de kelder.

Het overzicht van mijn wijninboedel bracht een hopeloos scheve situatie aan de oppervlakte. Ter verdediging kan ik mijn 25-jarige leeftijd inroepen. Nog meer dan genoeg tijd om dit recht te zetten.

Benieuwd hoe deze modellen er over een jaar uitzien. Met dank aan wijnblog.be voor het idee!

De combinatie van wijn en woorden is het domein waar oenotypofielen thuis zijn. Het was Valmai Hankel die het woord ‘oenotypofilie’ lanceerde. Deze vrouw was tot 2001 in de State Libray of South Australia verantwoordelijk voor de verzameling van zeldzame boeken. Ze ontwikkelde een bijzondere interesse voor wijnliteratuur. Oenotypofilie omschreef ze zelf als ‘de liefde voor wijn en het gedrukte woord’. Valmai Hankel is dan ook voortdurend op zoek naar wijnboeken, omdat ze ervan overtuigd is dat boeken over wijn zowel ontspannend als relevant zijn.

Als wijn- en woordliefhebber kan ik mevrouw Hankel enkel bijtreden. Daarom ga ik met de reeks ‘Voer voor oenotypofielen’ op zoek naar boeken, verhalen, teksten of zinnen waar oenotypofielen van opfleuren. Aflevering één komt er deze week al aan!

For when the wine is in, the wit is out.

Wie Sancerre zegt, zegt Sauvignon Blanc. Het zijn de beendroge, frisse witte wijnen van deze druif die de AOP groot maakten. Toch wagen steeds meer wijnbouwers zich aan de ‘Rode Revolutie’. Neen, geen aanhangers van Ché Guevara, maar van die andere bekende rebel: de Pinot Noir. Tijd om een fles rode Sancerre te proeven, met de wijnvragen in de aanslag: Wie heeft deze wijn gemaakt? Wat zit er in de fles? Waar en Wanneer is dit goedje gemaakt en vooral: Waarom zou ik dit willen drinken?

Steekkaart

• naam: Les Belles Côtes (Roger & Didier Raimbault)
• herkomst: Sancerre (Loire)
• jaar: 2009
• alcohol: 13%
• cépage: Pinot Noir

Wie?

“Il aurait été dommage de ne pas être vigneron quand on est né sur le terroir de Sancerre”, openen Roger & Didier Raimbault hun website. Terechte opmerking: de familie doet al 350 jaar aan wijnbouw in de Loirevallei. Vandaag hebben ze 17 hectare, voornamelijk in de communes Verdigny en Sury en Vaux.

Wat?

In Sancerre zijn enkel Sauvignon Blanc en Pinot Noir toegelaten. Deze wijn is dus gemaakt van Pinot Noir. Maceratie (een tot twee weken) en fermentatie en opvoeding gebeuren in stalen tanks. Deze wijn kreeg dus geen hout te zien.

Waar?

Sancerre heeft drie typerende bodems.

• Caillottes: een droge bodem van kalk en kiezels die aromatische wijnen geeft.
• Terres Blanches: mergel en klei, wat doorgaans resulteert in krachtigere wijnen.
• Silex: ondergrond van klei en leem met kiezels van vuursteen die minerale wijnen oplevert.

Deze druiven van deze wijn staan voornamelijk op Terres Blanches.

Wanneer?

2009 was over het algemeen zeer goed in Sancerre, maar sommige delen hadden te kampen met zware hagelschade.

Waarom (proefnotitie)

Doorschijnend kersenrood. Heldere wijn met een mooie schittering. In de neus de typerende kersen, rode besjes en florale toetsen. In de mond een fruitige aanzet met daarna veel fraîcheur. Een lichte en subtiele wijn die aangenaam fris is. Mooi in alle eenvoud! Perfect om licht gekoeld te schenken bij charcuterie, een lichte maaltijd met wit vlees.

Score: 14,5/20

“Una barrica de vino puede realiza más milagros que una iglesia llena de santos.”Voor alle mensen die net als ik geen Spaans kunnen, vertaal ik deze mooie quote: “Een vat wijn kan meer mirakels opleveren dan een kerk vol heiligen.” Onder dat motto opende ik een fles wijn uit Priorat, één van de kleinste appellaties in het Spaanse wijnlandschap. Zoals altijd onderwierp ik de fles aan de wijnvragen. Wie heeft deze wijn gemaakt? Wat zit er in de fles? Waar en Wanneer is dit goedje gemaakt en vooral: Waarom zou ik dit willen drinken?

Steekkaart

• naam: Mas de Subirà
• herkomst: Priorat (Catalonië, Spanje)
• jaar: 2008
• alcohol: 14,5%
• cépage: 60% Garnatxa Negra (Grenache), 30% Samsó (Cinsault of Carignan), 10% Cabernet Sauvignon
• prijs: €10-12

Wie?

Over de mensen die achter deze wijn zitten, valt helaas weinig te ontdekken. Mas de Subirà is een domein dat deel uitmaakt van Bodegas Morlanda, een verzameling domeinen dat in handen is van Viticultors del Priorat. Het bedrijf, dat sinds 1997 actief is, is gelegen in Bellmunt del Priorat in de provincie Tarragona.

Wat?

Deze wijn bestaat voor 60% uit Grenache, 30% Samsó en 10% Cabernet Sauvignon. De druif Samsó is wel eens onderwerp van discussie: volgens sommige bronnen is dit de Carignan, anderen zeggen de Cinsault. Hoe dan ook: Grenache en Carignan zijn twee druiven die typerend zijn voor Priorat, dus ik beschouw Carignan als de grootste kanshebber. Wie het antwoord op dit raadsel weet, laat maar horen in de comments! Deze wijn mocht 12 maanden rijpen in nieuwe Frans en Amerikaanse eikenhouten vaten, vandaar het label ‘Vi de guarda’, wat ‘bewaarwijn’ betekent.

Waar?

De appellatie Priorat is een enclave, omringd door de wijngaarden van Montsant, de ‘kleine broer’, die echter een eigen stevige reputatie aan het opbouwen is. “Priorat is de confituur in de donut van Montsant”, heb ik ooit gelezen of gehoord. De ondergrond van Priorat is rijk aan leisteen en vulkaanachtige gesteenten. In het Catalaans noemt men deze unieke ondergrond ‘licorella’. Deze bodemstructuur dwingt de druivelaars om zeer diep te wortelen, wat de wijnen mineraliteit geeft. De omgeving bestaat uit grillige rotsen en kliffen. Dit zorgt ervoor dat oogsten vaak geen pretje is. En dat merk je bijgevolg aan het prijskaartje van de meeste wijnen uit deze streek. Hoewel het een klein gebied is, heersen er een aantal verschillende microklimaten. Over het algemeen kent Priorat lange, droge en hete zomers. De winters zijn dan weer koud, want het kan er vriezen en hagelen.

Wanneer?

Net zoals veel gebieden in Spanje had ook Priorat in 2008 te kampen met een erg nat voorjaar, gevolgd door een koele zomer. Door de overvloedige regenval in de lente, was er een grote kans op rot. In Priorat waren vooral Grenache en Carignan er gevoelig voor. Er werd laat geoogst en om uitstekende wijnen te kunnen maken, moest streng geselecteerd worden. Selectief zijn is de boodschap.

Waarom (proefnotitie)

Diep kersenrode, geconcentreerde kleur in het glas. In de neus overheersen zwart fruit en vanille, afkomstig van de lagering in nieuwe vaten van Amerikaanse eik. Het fruit laat zich best omschrijven als frambozencoulis. Daarnaast vallen ook lactische aroma’s op. In de mond keert een geconcentreerde smaak van zwart fruit terug: kersen, zwarte bessen, bosvruchten. Ook nu een lichte lactische toets. In de afdronk spelen fruit en vanille de hoofdrol. Voldoende zuren en zachte tannines. Enig nadeel: de wijn heeft een hoog alcoholgehalte en dat merk je. Vooral in de afdronk kan deze wijn ‘koppig’ overkomen. Desalniettemin een lekkere wijn, in de stijl van Rioja.

Score: 15,5/20