Castello di Verrazzano, Chianti Classico, 2009

Geplaatst op 27 april 2013

0


Castello di Verrazzano Chianti Classico 2009Na Brolio en Querciabella nog maar eens een klassieker onder de Chianti Classico’s, eveneens uit het gezegende jaar 2009.

Waarom weeral Chianti? De bekendste – en meest bezochte – Toscaanse wijnregio heeft in het voorbije decennium een Grote Sprong Voorwaarts gemaakt. Van zerpe plonk in mandflessen tot klassewijnen die wereldwijd naam maken.

Als we de Britse expert Steven Spurrier mogen geloven, is die opmars nog niet ten einde. Meer zelfs, in één van zijn columns in Decanter schreef hij:

“by the beginning of the next decade, Chianti Classico will be replacing the Médoc in many a wine lover’s cellar.”

Deze fles is er eentje uit Greve in Chianti. Castello di Verrazzano staat op een heuveltop en torent uit boven de vallei. Het kasteel was ooit de geboorteplaats van de Florentijnse ontdekkingsreiziger Giovanni Verrazzano (1485 – 1528). In dienst van de Franse vorst verkende hij als eerste Europeaan de kust van Noord-Amerika tussen South Carolina en Newfoundland. Zo ontdekte hij ook New York Harbor, waardoor tot op vandaag de Verrazano-Narrows Bridge in New York naar hem is genoemd.

Het geslacht Verrazzano stierf uit in 1819. Het kasteel werd gerestaureerd door de familie Cappellini en het behoort tot op vandaag aan hen toe. De historische erfenis van het landgoed wordt vandaag uiteraard lustig uitgespeeld om de wijnen met traditie en mysterie te omfloersen.

Luigi Giovanni Cappellini maakt er vandaag verschillende rode en witte wijnen. Vooral de rode Chianti Classico Riserva, die enkel wordt gemaakt in de beste jaren, krijgt lovende commentaren.

Proefnotitie

Deze Chianti Classico is een klassieke blend van Sangiovese en Canaiolo. De wijn rijpte 12 maanden op Franse eik. Licht kersenrode kleur in het glas. Subtiele neus van rood fruit en pruimen, waarin ook de houtrijping zich laat merken. Lichte tabaktoets. In de mond heel zacht en evenwichtig: fris fruitig (rood fruit, kersen) aangevuld met fluwelen tannines. Ook nu is de eik aanwezig, maar zeker niet dominant. Een lichte, maar mooi gebalanceerde wijn die mening Italiaans gerecht kan verrijken.

Wil je op de hoogte blijven van wat er reilt en zeilt op Le Vin Perdu? Dat kan via Twitter en Facebook.

About these ads
Posted in: Proefnotities